Terugblik 2018. Ik was in shock en de boekenwereld draaide door...

December 28, 2018

Terugkijkend op 2018 was er één publicatie die mijn schrijversbestaan op haar grondvesten deed schudden. Ik was in shock, eerlijk gezegd ben ik dat nog steeds, om de uitkomst van het proefschrift van onderzoeker en journaliste Corina Koolen.

 

In haar proefschrift, waarover werd gepubliceerd in NRC (18 mei 2018), wordt aangetoond dat vrouwelijke auteurs in alle lagen van de boekenwereld een lager aanzien hebben. Zowel de boekhandelaren als de journalisten als ook het lezerspubliek, achten het werk van een vrouwelijke auteur van lager niveau dan dat van een mannelijke auteur. Terwijl dat niet aan de kwaliteit kan liggen, want na onderzoek is gebleken dat er geen verschil in kwaliteit is aan te wijzen tussen mannelijke en vrouwelijke auteurs.

Het heeft mijn schrijvershart gebroken...

(Vraag hier het hele proefschrift op.)

 

Blog gaat verder onder de foto.

 

 

Wat betekende het voor mij, ik was op dat moment bijna 23 jaar schrijfster... Al die jaren had ik voor spek en bonen meegedaan, zo voelde het. Ik had collega's gesteund vanuit het idee dat we gelijkwaardig waren, maar nu wist ik dat mijn energie slechts was gebruikt om mannelijke collega's in het zadel te helpen en/of te houden.

 

In een flits zag ik ruim twintig jaar schrijverschap voorbij buitelen. Ik zag hoe mijn collega's (m) tijdens onze startperiode, we waren allemaal twintiger, zich druk maakten over met wie ik al dan niet naar bed was geweest (met geen van hen) - maar onderwijl hielpen ze elkaar kennelijk aan baantjes en interviews terwijl ik driftig naar mijn computer staarde.

Mijn mentor (een huisvader) probeerde me te kussen op mijn eerste Boekenbal. Hadden de mannen dergelijke ervaringen destijds ook..?

 

Ik had niet lang voor de publicatie toevallig een vrouwelijke (!) boekhandelaar gevraagd om een quote te geven voor mijn roman 'Dik, druk en dronken' maar zij (!) had geantwoord, dit is een citaat: 'Ik lees geen boeken over vrouwen.' Ik wist dus dat het waar was, dat boekhandelaren graag/liever mannelijke auteurs promoten.

Gelukkig was een collega-boekhandelaar (v) uit een andere stad juist enthousiast om mijn boek te lezen - er zijn veel vrouwen die graag vrouwelijke auteurs lezen!

 

Blog gaat verder onder de foto.

Foto: een lezersreactie via de mail.

 

Door het proefschrift van Corina Koolen werd 2018 het jaar waarin ik besloot mijn eventuele mannelijke lezers te laten voor wat ze zijn. Sorry, jongens! Gelukkig hebben fijne mannen mijn romans soms heus graag gelezen, mijn eigen partner voorop, maar toch zou ik van de mannen geen grote aanwas hoeven te verwachten, besefte ik eindelijk, nu pas, tja.

 

De uitgevers van mijn eerste romans (De Boekerij, 2010, en Truth & Dare, 2008) hadden mij in de feelgoodhoek gedrukt. Dat was mede een reden om zelfstandig een uitgeverij op te richten; ik wilde mijn eigen genre bepalen. Maar nu wist ik dat ik nooit buiten de hoek van het 'vrouwenboek' zou worden geaccepteerd. Ja, ik was echt van slag...

Natuurlijk zijn er veel vrouwelijke collega's die een warm welkom krijgen in de literaire sector, zoals Griet op de Beeck en bijvoorbeeld Hanna Bervoets - ik noem maar gewoon de eerste namen die in me opkomen. Maar mij, Nanda Roep, moi, zou dat niet overkomen ondanks mijn enthousiaste lezers en ondanks mijn enthousiaste werken. Verkeerde generatie, verkeerde schrijfstijl, verkeerde loopbaan...

 

 

Blog gaat verder onder de foto

Foto: inhoudsopgave Boekblad met Nanda Roep als 2e van rechts.

 

 

 

Noodgewongen heb ik met een nieuwe blik mijn mogelijkheden bekeken. Ik liet werk van mannelijke auteurs vaker links liggen (sorry, jongens!) (lees ook eens een boek van mij!) en ik pakte bewuster het werk van mijn vrouwelijke collega's. Uiteindelijk, was mijn conclusie, zou ik een keuze moeten maken tussen óf thrillers, óf de zogenaamde vrouwenboeken die tevens vallen binnen het feelgood-genre.

 

Het geluk wil dat ik stuitte op een mogelijkheid waar ik warm voor liep. Niet een beetje warm, maar waar ik superenthousiast van werd! Het proefschrift van Corine Koolen heeft ertoe geleid dat ik me in 2018 genoodzaakt zag een ander type schrijfster te worden. Binnen de kaders waarin ik me kennelijk dien te bewegen als ik bestaansrecht wil krijgen, heb ik nu mijn ideeën gevormd.

 

Ik heb een groep van vijf leesliefhebbers - alléén vrouwen, in leeftijden tussen de dertig en zestig jaar - gevraagd om mijn 'boekengroep' te zijn. Onze eerste bijeenkomst is geweest en we zijn allemaal blij verrast en nieuwsgierig naar het vervolg. Het (vrouwen)boek waaraan ik nu werk, zal ik een volgende keer aankondigen, met het oog op de lengte van deze blog.

Het hoort nu bij mijn goede voornemens voor 2019: een boek te maken dat zoveel mogelijk vrouwen van hun stuk blaast! 

 

Laat ik het mannelijker formuleren: het wordt het boek waar ALLE vrouwen op zitten te wachten!

 

Happy New Year! xx

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Uitgelichte berichten

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recente berichten

January 14, 2019

January 4, 2019

December 28, 2018

December 28, 2018

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op tags
Please reload

Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square